Het judasoor is een opvallende, roodbruin gekleurde paddenstoel met de vorm van een oor, die zowel op dood als op levend hout kan groeien. De schimmel wordt het meest aangetroffen op vlierstruiken maar kan ook verschijnen op esdoorns, iepen, essen, wilgen, populieren en paardenkastanjes (4) - in zeldzame gevallen zelfs op eiken (11). Op de Balkan groeit de soort bovendien op robinia, linde, beuk, gele kornoelje, walnoot, appel, moerbei, vuilboom en pruim (9). Meestal blijven de "oortjes" klein (enkele centimeters doorsnee), maar onder optimale omstandigheden kunnen ze 8 tot 12 cm groot worden. In verse toestand zijn ze taai-elastisch van structuur, maar wanneer ze uitdrogen worden ze hard en bros. Zelfs in uitgedroogde toestand worden er nog sporen afgegeven (6). Het oppervlak is bedekt met kleine grijze donshaartjes. Er kunnen "aders" overheen lopen, die de paddenstoel nog meer op een oor doen lijken (7). De schimmel veroorzaakt witrot door vooral de lignine uit het hout af te breken (2). De vruchtlichamen kunnen ruim 1 jaar oud worden (10).

De genusnaam Auricularia betekent: "oorvormig" of "als een oor". De Nederlandse naam "judasoor" en de Latijnse soortnaam auricula-judae zijn afgeleid van het volksgeloof dat de discipel Judas zich uit wroeging aan een vlierboom zou hebben verhangen, nadat hij Jezus had overgeleverd aan zijn vijanden (7). Hirneola auricula-judae en Auricularia auricula zijn synoniemen van Auricularia auricula-judae.

In de Chinese keuken wordt het judasoor veel gebruikt, maar in Europa gebeurt dit nauwelijks. In de kruidengeneeskunde werd de zwam vroeger als geneesmiddel tegen keelpijn en oogontstekingen, en als bloedstelpend middel toegepast (3,7,8). In Bolivia worden judasoren gegeten door apen (5).